Picasso’nun Avignonlu Kızlar’ı

Picasso

Picasso’nun kübist anlayışının ilk meyvesi “Avignonlu Kızlar” adlı tablosudur. 1907 tarihli tablo Picasso’nun önceki çalışmalarından ayrılır. Avignonlu Kızlar’dan önce, sembolist özelliklere ve sosyal gerçekçi konulara eğilimi varken bu tablodan sonra sadece resimsel nitelikler üzerinde durur. Picasso Avignon’da bir genelevdeki kadınları resmettiği için resme “Avignon Genelevi” adını vermiştir. Sanat eleştirmeni Andre Salmon, isme gelecek tepkilerden çekindiği için tabloyu Avignonlu Kızlar olarak yeniden adlandırır. Ancak Picasso bu ismi hiçbir zaman kabul etmez.

Picasso bu resme 1906 yılının sonlarına doğru başlamıştır. Resmin gerçek boyutları 244 x 235 cm’dir. Bu resim için 809 taslak çizmiştir ve yapımı dokuz ay sürmüştür. Picasso’nun resmin köşeli hatlarını, sert görünüme sahip ilkel ve heykelsi figürlerini, Afrika kabile maskelerinden ve Okyanusya heykellerinden uyarladığı ileri sürülür. Resmi tamamlamadan önce Paris’teki Etnografya müzesini gezen sanatçının buradaki heykellerden etkilendiği düşünülür. 20. yüzyıl başında Avrupa’da sanatçılar arasında primitif olarak görülen Afrika heykelleri ve maskelerine ilgi çoktu. Sosyal işlevleri olan ve büyü nesneleri olarak kullanılan heykellerde biçimsel kaygıdan çok anlam ve ifade ön plandadır. Bu yüzden Picasso’nun müzedeki heykelleri gördükten sonra üç boyutlu forma yöneldiği düşünülür.

Avignonlu Genç Kızlar

Picasso nesnenin olduğu gibi değil düşünüldüğü gibi resme aktarılmasından yanaydı. Resmin de görülmek istendiği gibi çizilmesi gerektiğini dile getiriyordu. Avignonlu Kızlar resminin büyük tartışmalara yol açmasını sağlayan da içeriğin bir genelevi sahneliyor oluşu değil, görünümdür. Resmin en çarpıcı özelliği, vücut formlarını, yüz ifadelerini yitirmiş bu genç kadınların ifadesiz, donuk bakışları ve vücutlarının estetik kaygılardan uzak resmedilmiş olmasıdır.
Resimdeki beş figürün yüzleri, formları ve vücutlarının duruş şekli soldan sağa gittikçe daha da bozulmaktadır. Yani resmin sağına doğru gerçeklik gitgide bozulmaktadır. Genç kızların bakışları, bir ölünün bakışları kadar donuktur ve şok etkisi yaratır. Vücutları bilindik ölçü ve şekillerden uzaktır. Sağdaki iki figür hem önden hem arkadan görünür gibi çift taraflı çizilmiştir. Figürlerin vücutlarının köşeli hatları ve tuhaf duruş biçimleri Picasso’nun eski tarzından Kübizm’e geçişini adım adım sergiler. Avignonlu Kızlar’da Picasso, perspektiften tamamen vazgeçmiştir. Ne kızların birbirlerine konumları ne de resmin geri planı perspektifsel bir derinlik algısı oluşturur. Avignonlu Kızlar 1916 yılına kadar Picasso’nun atölyesinde bekledi. Ressam resimde çözülmemiş problemler olduğunu düşünüyordu ve yıllar boyunca da üzerinde çalıştı. Bu sırada çok az insana bu tabloyu göstermişti.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir